Gönderen: Songül Gürbüz

Saygıdeğer Ahmet Altan, Ahmet abi diyeceğim desturunla,

şu an bir gece vardiyasındayım ve senin kitabınla gece vakti aydınlanmaya zaman buldum. Hiç hak etmediğin bir yerdesin, maalesef bir takipçin olarak elimin kolumun bağlı olması çok sinir bozucu.
Almanya’da yaşıyorum, memleketimin çöküşünü, bilge insanların susturulmasını uzaktan izlemek kahredici ve aşağılayıcı.

19 yaşımdan beri ateistim, bazı yaşadığım olaylar beni düşüncelerimde çıkmazlara boğuyordu çelişerek. Hayatımda çok özel, hayret verici tesadüflerin yanı sıra çok acı tesadüflere denk geldim. Hatta bunlar birbirleriyle bağlantılıydı.

Bir güzel tesadüf yıllar sonra çok kötü sonuç aldı. Kadere inanmıyordum ama bu tesadüfleri açıklayamıyordum. Çok savaştım düsüncelerimle, seneler geçti üstünden. Huzursuz ediyordu beni bu bilinçsizlik.

Taa ki.. İçimizde Bir Yer adlı kitabı okuyana dek. Sadece iki kelimeden olusan bir satır aklımı aydınlatmasıyla içimi ferahlattı.

“Tesadüf bilinçaltımızdır” dedi Ahmet Altan. Ve benim gözlerim doldu trende, titredim, dünya elim avucuma sığdı sanki, çok güçlü hissettim kendimi, gezegenimizde sanki tek ben vardım, bir filmde gibiydim, her şey sahte herkes sahte bir ben gerçektim, hayatımdaki insanlar eridi, zaman o an durdu.

Geriye bakarak düşüncelerimi ve hislerimi sorguladım, ve haklıydı yazar, hayatımdaki acı ve güzel tesadüfleri ben çekmiştim hayatıma. Bu şekilde hayatımdan çıkanların acısı hafifledi, çünkü ben beni kazanmıştım.. nedeni bendim.

Şimdi bunları kontrol etmeye çalışıyorum. İyi düşünüp içimi ferah tutup huzura emellerime kavuşmaya çalışıyorum.

Sen de içini ferah tut Ahmet Altan, zor şartlar senin bilinçaltını kirletmesin, negatifliğe mahkum olma ve bilinçaltını özgür tut, tutsak düşme.

Yeni eserlerini sabırsızlıkla bekliyorum ve bir gün güneş ışığında karşılaşacağımızı görüyorum.

Saygılarımla…

Songül Gürbüz