Gönderen: Mustafa Paçal

Sevgili dostlarım Ahmet ve Mehmet Altan,

Kaç gündür hapistesiniz bilmiyorum çünkü günleri saymadım. Saysam da ne fark eder ki günler kendi ritminde akıp gidiyor. Üstelik sayarak da bitmiyor günler.

Hayat da hayallerimiz ve gerçekler arasındaki çatışma ile kendi mecrasında öyle akıp gidiyor. İkisinin de hızı ve niteliği ayrı ayrı biliyorum ve günlerin ve hayatın iç içe geçtiğini de…

Nerede olduğumuz önemsiz değil ama nerede olmadığımız bence daha önemli. Siz demokrasi ve özgürlük mücadelesinde ayrıca edebiyat, basın ve akademi alanında sayısız katkıları olan bir hayatın yanında iki dost insan olarak olmayı seçtiniz.

Hayatınızı, hayallerinizi gerçekleştirmek için kaleminizle ve yüreğinizle iki insan olarak yaşamanın keyfini sürdünüz. Hayatı bu keyifle yaşadıktan sonra hapiste olmak veya dışarda olmak ne fark eder diye düşünenlerdensiniz.

Siz de biliyorsunuz ki hayallerimizi ve düşüncelerimizi hapsedemezler.

Siz de bilin ki bu yolda yalnız değilsiniz. Yüreği ile sizin yanınızda olan dostlarınız var.

Geçmiş olsun, yakında görüşmek ve özlem gidermek üzere…

Hoşçakalın,

Mustafa Paçal