Gönderen: Mahmut Fakhani

Merhaba!

Çoktandır size yazmak istiyordum ama bir türlü duygularımı ifade edecek kelimeler bulamıyordum. Derken dün gece rahmetli Çetin Altan amca imdadıma yetişti. Rüyamda beraber mezarını ziyarete gitmiştik. Rüya bu, Çetin amcanın yanı başımızda bir sandalyede oturduğunu görüyordum, elini tutuyordum o sıcacık elini ve ona şunları diyordum.

(He bu arada, ben Uludereliyim hani Ahmet Altan abinin Roboski üzerine o cesur ve empati dolu yazılar yazdığı Uludere).

Çetin Amca diyordum. Biz Kürtler onca zulme rağmen neden Türkiye’den vazgeçemiyoruz biliyor musunuz? Neden onca acıya rağmen illâ da illâ beraber olsun ne olacaksa diyoruz biliyor musunuz? Çünkü sizi seviyoruz, Sezen Aksu’yu seviyoruz, Neşet Ertaş’ı seviyoruz, Âşık Mahsuni’yi seviyoruz. Sizin Ciwan Haco’yu, Ahmed Xan’iyi sevdiğiniz gibi. Bizim acılarımızı paylaşan ve empati kuran bir kişi bile kalsa ondan vazgeçemeyiz. Bir sevgiliyi terketmek ne kadar zorsa bu da öyle bir şey işte diyordum.

O da diyordu ki, umudunuzu yitirmeyin çocuklar, sizin bütün gücünüz haklılığınızdadır, ya hep beraber güzel bir geleceğimiz olacak ya da hep beraber yok olacağız.

Evet Ahmet Abi, Mehmet Abi durum bu. Selahattin Demirtaş, siz, bütün içerdeki güzel insanlar biz mutluyuz, haklıyız, kazanacağız. Sizi seviyoruz, umudumuzsunuz.

Mahmut Fakhani